කිරියා සහ ගිරියා...


.






ටිකක් පරණ උනත් මරේ මරු කතාවක්. ඔන්න එහනම් මේ කියන්න හදන්නේ අපෙ කිරියගෙ film බැලිල්ල ගැනයි. කතාව කියන මම ඇස්සා...

කිරිය ගාව  Tute  1කේ පිටුවයි පිටුවෙ තියන වචන වල අකුරුයි කියන්න පුලුවන් ගිරවෙක් ඉන්නව කියල ඔක්කොමල දන්නවනෙ.....

ඉතින් Exam 1ට පාඩම් කරන්න කියල කිරිය අයියගෙ ගිරවත් අරගෙන කට්ටිය සෙට් වුනාලු Library 1ට...
ටිකක් වෙලා යද්දි මොකෙක් හරි ෆිස්සෙක් කට තියන් ඉන්න බැරි කමට film ගැන කියවන්න පටන් ගත්තලු...

ඕව ගැන කියද්දි මටත් ඉතිං කට පියන් ඉන්න බෑනෙ....

ප්‍රථම වතාවට හා හා පුරා කියල බලපු බයහිතෙන (horror) film 1ක ගැන කිව්වලු ඉතින් (ඒක බලපු විදිහ කවුරුත් දැනගන්න ඔනෙ නෑ හරි....)

මේ වෙලාවෙ අපේ කිරිය අයිය එයාගේ ගිරවගෙ Dictation check කරන ගමන්ලු හිටියෙ...

ෆිල්ම් එකේ නම ඇහුන විතරයි ගිරවත් පැත්තකට දාල එක පාරටම
"මොකක් ගිරිරාජ්" 
කියල කෑ ගැහැවෙ නැතෙයි...
කට්ටිය හිනා වෙන්න ගත්තහමලු තෙරුනෙ කිරිය මෙච්චර වෙලා "ගිරිරාජ්" ගැන හිත හිත හිටිය 1ක මාට්ටු කියල...

ඒක ශේප් උනා කියමුකො... 

හැලෝ…..කවුද කතා කරන්නේ…..!


.


මේ සිද්දිය සිදු වුනේ පසුගියදා පැවති අපේ අවුරුදු උත්සවට පෙර දින රෑ. එදා නයිට් ගහන්න අපේ බැචලා 25 විතර හිටියා. 
වේලාව රෑ  1.25 යි. භවනේ ඒ වෙලාවේ හිටියේ  ‍රැන්ඩමා,කින්නා, ඇයියා, මතේ හා කිකා කියන කට්ටිය.

"අපි කාටහරි call කරමුද..?" යෝජනාව කින්නාගෙන්.

"අපි නල් ට කොල් කරමු."

රින්...රින් 
නල් ගේ දුරකතනය නාද වෙනවා. ටික වෙලාවකින් ඔන්න නල් කතා කරනවා එහා පැත්තෙන්.

"හැලෝ..හැලෝ.... හැලෝඕඕඕඕඕ...."

නල් නිදි මරගාතේ හැලෝ කියනවා.

"හැලෝ මේ අපි කතා කරන්නේ කොලඹ තක්සලාවෙන්, අපි ගාව java code එකක් තියනවා. එක compile කර ගන්න පුලුවන් ද කියලා දැනගන්න කතා කලේ" මතේ අහුවා.

" ඇහ්.. හැලෝ....." බය වෙච්ච නල් දුරකතනය විසන්දි කලා.

"මූ, cut කලා නේද? ආපහු ගනින්. කතා කරන්නේ ජාවා සර් කියපන්" 
කිකා කියුවා.

ආපහු කිප විටක් කතා කලද නල් සැමවිටම දුරකතනය විසන්දි කලා.

"කිරියා ට ගනින්, ඕකාව අල්ල ගන්න ඔනා"

හ්ම්..හ්ම්.. 

"ඔබ ඇමතු දුරකතනයෙන් ප්‍රතිචාරක් නොමැත......."
එහා පැත්තෙන් ගෑනු ලමයෙක් කිව්වා. කිරියා phone එක off කරලා.

"පම්බා(අයේශන්) ට කොල් එකක් ගමු, කතා කරන්නේ wisdom එකෙන් කියමු"
යෝජනාව ඇයියාගෙන්.

රින්...රින් දුරකතනය නාද වෙනවා.

"හැලෝ මේ කතා කරන්නේ Wisdom Institute එකෙන්. ඔයා මෙ පාර CIMA exam කලා නේද? ඔයාට prize එකක් තියන්නවා. එක කියන්නයි කතා කලේ."

කූසා ගේ කැමැත්ත


.


2011 වසරේ නොවැම්බර් මාසය -

කස්ටියටම හොඳට මතක ඇතිනේ. කොහොම අමතක වෙන්නද, ඒ මාසේනේ අපි හමෝම ජීවිතේටම අමතක වෙන්නේ නැති, අතිශය බිහිසුණු අත්දැකීම් ගොඩකට මූණ දුන්නේ.


ඉතිං මේ කියන්න යන්නේ ඒ වගේ එක 'අතිශය බිහිසුණු' ගණයට වැටෙන සිදුවීමක් ගැන. මේ කතාවේ කතා නායක තමයි අපේ තුන්මුල්ල තක්සලාවේ Rowing කණ්ඩායමේ නායකයා (කියලා හිතාගෙන ඉන්න) වන, එම කණ්ඩායමේම උප නායකයා (කියලා හිතාගෙන ඉන්න) වන බූලා නොහොත් පැම්පා සමඟ අතිනත ගෙන සිටින කවුරුත් හොඳින් දන්න අඳුනන කූසා.


දැන් මිනිහට මෙච්චර විශේෂණ පද, උපමා, සමාන පද, විරුද්ධ පද, යුගල පද තියන නමක් තිබුනට ඉස්සර නම් නිකම්ම නිකම් කූසා විතරයි. ඒ කාලේ මිනිහා කොල්ලෙක් දිහා ඇහැක් ඇරලා බැලුවේ නෑ (ඇහැක් වහලමයි බැලුවේ).


දැන් එහෙනම් කතාවට එමුකො. ඔන්න දවසක් අපි දේශන එහෙම ඉවර වෙලා ගුලට ඇවිත් එතනින් බවනට එන්න පිටත් උනා. කොල බංකුව ගාවින් යනකොට එක පාරටම,




"මල්ලි මල්ලී මෙහෙ එනවා"


කියලා සද්දයක් ඇහුනා. බැලිනම් අපේ කූසා ට තමයි කතා කොරලා තියෙන්නේ සුපිරි ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියලා අක්කලා කස්ටියක්.


"නංගී උඹත් එනවා"

ඒ පාර කතා කලේ කැහැට්ටිට. ඉතින් දෙන්නම එතනට ගියා.


"වාඩිවෙනවකෝ දෙන්නම ඔතනින්"


එක ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියා කෙනෙක් කිව්වා.


අපිට එතකොට තේරුනා වැඩේ ජල්බරි වේගනයි යන්නේ, තවත් එතන ඉඳීම ශරීර සෞඛ්‍යට හොඳ නෑ කියලා. ඉතිං මුන් දෙන්නා වාඩි වුනාද කියලා බලන්නෙත් නැතුව අපි අවා භවනට ඇවිදගෙන (ඇවිදගෙන කිවුවට දුවගෙන වගේ තමයි ආවේ).


ඔන්න විනාඩි 20කට විතර පස්සේ කැහැට්ටි එනවා භවන පැත්තට. ඒත් කූසා පේන්න නෑ. අපිත් ඉතිං තව ටිකක් බැලුවා. එතකොටයි දැක්කේ ඌත් එනවා කැහැට්ටිට කිලෝ මීටරයක් විතර පිටිපස්සෙන්. සිද්ද උනේ මොකක්ද කියලා මූ කිවුවෙම නෑ. පස්සේ කැහැට්ටි තමයි විස්තරේ කිවුවේ.


මෙන්න මේකයි වෙලා තියෙන්නේ. කැහැට්ටියි කූසා යි කොල බංකුවෙන් වාඩි වුනාට පස්සේ,




සුපිරි ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියා : "නංගී උඹ ගොඩ ගිහින්ද?"
කැහැට්ටි : "ඔව් අයියේ..."






සුපිරි ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියා : "ඇතුලෙන්ද පිටින්ද ?"
කැහැට්ටි : "පිටින් අයියේ..."






සුපිරි ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියා : (කුසා දෙසට හැරෙමින්) "එතකොට උඹත් ගොඩ ගිහින්ද ?"
කූස : (ඇඹරෙමින්) "නෑ අයියේ"






සුපිරි ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියා : "ගොඩ යන්න කැමති නැද්ද ?"
කූසා : "නෑ අයියේ"


සුපිරි ජේ‍‍ෂ්ඨ අයියා : "උඹ මේකිට කැමතිද ?"

ඇස්සා සහ පැති 5 අටපට්ටම


.




හුග දවසකින් බ්ලොග් එකට මුකුත් ලිව්වේ නැති හින්දා නිවාඩු පාඩුවේ ඉන්න වෙලාවෙ හිතුව ලියන්න කියල අපේ වෙච්ච දෙයක්.. 
මේ සිද්ධිය කොච්චර පරණ කතාවක්ද කියනව නම් මේක වෙලා හරියටම දවසයි..

මේක උනේ කොයි වෙලෙත් පයින් ගහන්න බලන් ඉන්න අපේ ඇස්සට..


ඔන්න ඉතින් ලග එන වෙසක් උත්සවයට වෙසක් කූඩු හදන්න කියලා අපේ බැචාලාට කලින් දවසේ මැසේජ් එකක් ලැබුනා..


අපේ පලවෙනි සමූහ ක්‍රියාකාරකම හින්දා සල්ලි සල්ලි කියලා බලන්නේ නැතුව ඉතින් පුලුවන් විදියට අනිත් අයට මැසේජ් එක යවලා අඩු ගානේ බවන පිරෙන්න වත් කට්ටිය එයි කියලා හිතුවට මොකද සෙනසුරාද හින්දා කට්ටියට ඇද දාල එන්න බැහැයිලු.. 
පව් ඉතින් වෙනදා ඒ වෙලාවටම ලෙක්චර් එකේ නිදියන පුරුද්දට වෙන්නඇති.. :P



කොහොම කොහොම හරි කොච්චර අඩු උනත් ආපු කට්ටිය ඇවිත් 9 ට විතර වැඩ පටන් අරන් තිබ්බ..ඉතින් උගන්ඩා එනකොටත් කට්ටිය වැඩ පටන් අරන්..;)


අලවන්න කූඩු 200 ක් විතර තිබ්බ හින්දා කට්ටිය එකතු වෙලා තමයි කූඩු ඇලෙව්වේ..


ඉතින් දැන් මේ කියන්න යන සිද්ධිය වෙනකොට 3 ට විතර ඇති..


අපේ කට්ටියට උදේ ඉදන් කූඩු අලවලා මහන්සි හින්දා ඉදගෙන පොඩි චැටක් දාගෙනලු හිටියේ ඒ වෙලාවෙ..
ඔක්කොම නම් නෙවෙයි ඉතින්.. තව දෙතුන් දෙනෙක් කූඩු අලව අලව හිටියේ..


ඔන්න ඔය සෙට් එක අතර හිටියා තනි අතින් කූඩු අලවන අති විශේෂ පුද්ගලයෙක්.එක අතකින් ෆෝන් එකට කොටන ගමන් අනිත් අතින් විනාඩි 10 කට එක පාරක් කොල අලවන ඇස්සා තමයි මේ..

මොලේ Flash


.


මේ සිද්ධිය වෙලා ටික කාලයක් උනත් මේක හොදයි කියල හිතුන නිසා ලියන්නෙ.....

ඔන්න ඉතින් තුන්මුල්ලෙ තක්සලාවෙ වෙනදා වගෙම වැඩ කිඩ හමාර කොරපු උගන්ඩයි , කිරියයි , කින්නයි ගෙවල් දොරවල් කරා පිටත් වෙන්න කියල එලියට බැහැල බස් හොල්ට් එකට පයින් ගාටනකොට හිනෙන් නැගිට්ට වගෙ උන්නු කින්න කියපි..



"මචන් අපි බම්බලපිටියට පයින් යමුද" කියල.



ඕක අහපු උගන්ඩත් අර කලා මෙව්ව එකේ වැඩලා ඉන්න සුරුපි ලලනවන් දකින්න තියන ආසාව නිසාම නිසා "හා" කිව්ව.......



ඔන්න ඉතින් තුන් දෙනත් එක්ක අවට සිටි නරඹමින් , හෙමින් හෙමින් යනකොට අතපය තියන් ඉන්න බැරි කමට කිරිය කොට්ටම්බ ගහක් යට තිබුන කොට්ටම්බ ඇටයකින් උඩන්ඩගෙ ඔලුවට ලාවට වගෙ පාරක් දුන්න...



 

මම මේ මෙච්චර වෙලා කතාවට පොඩි ස්ටාට් එකක් දුන්නෙ.....ඔන්න දැන් තමයි පට්ටම සීන් එක පටන් ගන්නෙ....

 

අයියේ අයියේ , මම කොහෙද යන්නෙ???


.


දිනය - 2012 මාර්තු 29
වේලාව - පස්වරු 4.35


කතා නායක : "මචන්, Econ Assignment එක සබ්මිට් කරන්න තියෙන්නෙ කීයටද??"


මම : "4.15ට බන් සබ්මිට් කරන්න තිබ්බෙ, උඹ තාම කලේ නැද්ද??"


කතා නායක : "තාම නැහැ බන්, අඩෝ පොඩ්ඩක් ගිහින් බලපන්කො Office එකට තාම සබ්මිට් කරන්න පුලුවන්ද කියල"


මම : " මම ඉන්නෙ ඉස්කෝලෙ බන්, ඇස්ස යුනියෙ හිටියා උගෙන් පොඩ්ඩක් අහල බලපන්"


උඩ තියෙන දෙබස කියෙව්වාම හිතාගන්න පුලුවන් නේද අද කතා නායකය කව්ද කියල...


ඔව් හරියටම හරි.... අකුරට, වෙලාවට වැඩ කරන පැම්පා ගැන තමයි :ඩී

පැම්පා, බූල සහ තවත් නොයෙකුත් සුරතල් නම් වලින් අමතන අපේ faculty එකේ උනත් වැඩිපුරම අර දඬුවම් දෙන ෆැකල්ටි එකේ ඉන්න එකා ගැන තමයි අද කතාව... ඇත්තම කිව්වොත් මේ ඩයල් එක ගැනනන් මෙගා සීරිස් එකක් උනත් ලියන්න පුලුවන්...දැනට ආරම්භයක් විදිහට මම පොඩි සාටරයකින් වැඩේ පටන් ගන්නම්කො...

දැන් කියන්න යන කතාව සිද්ද උනේ අපේ අභාගය " aka විභාගය " ඉවර වෙච්ච දවසෙ අපේ කට්ටිය අභාගය අවසන් වීමෙ ප්‍රිතිය සමරන්න ගල්කිස්ස පැත්තට යනකොට තමයි...
ඔන්න අපේ කට්ටිය 50ක් විතර තුම්මුල්ල තක්සලාව ලගින් 155 බස් එකට ගොඩ උනා කියමුකො...
පොඩි වෙනසකටත් එක්ක කට්ටිය කතා උනා වෙන වෙනම ටිකට්ස් ගමු කියල (සල්ලි දෙමු කියල තමයි කතා උනේ,මොකද කොන්දොස්තර අයිය ටිකට්ස් දුන්නොත්නෙ ගන්න වෙන්නෙ ;) ).


හැබැයි අපි මොනව කතා කරගත්තත් පැම්පා කිසි දෙයක් අහගෙන නෙමෙයි හිටියෙ... මොකද වෙනද වගේම අන්තර් පීඨ සහයෝගිතාවය වැඩි කරගන්න දඬුවම් දෙන පීඨයත් එක්ක ඔන්ලයින් සාකච්චාවක තමයි හිටියෙ.
ඔන්න ඉතින් කොන්දොස්තර අයියා එක එක්කෙනාගෙන් සල්ලි අරගෙන එනව... හැබැයි පැම්පා තාම අන්තර් පීඨ සාකච්චාවෙම තමයි,,,
කොන්දොස්තර අයියා ආව පැම්පා ගාවට, පොඩ්ඩක් බලන් හිටිය... පැම්ප නෙමෙයි ඇහැක් වත් ඇරල බැලුවෙ... පොඩි තට්ටුවක් දාල බැලුව... ඒත් නො රෙස්පොන්ස්... වැඩේ හරියන්නෙ නැති බව දැනගත්තු කොන්දොස්තර අයියා...
 
"මල්ලි මල්ලි කොහෙද යන්නෙ??? සල්ලි ගන්න,සල්ලි ගන්න...."


                   * කව්ද අඩෝ මගෙ සාකච්චාව මැදට පැන්න ගෙම්බා *

මට ටිකක් නින්ද ගියා බන්


.



මේකත් තක්සලාවේ අපේ එකේකුට වෙච්ච සිද්දියක්. මැන්ස් තමයි ඇයියා .කාඩ් එකෙන් වැඩිය ප්‍රසිද්ධ නැති නිසා ලොකල් නමින්  කියුවොත් මිනුර.

ඔන්න කට්ටියට මතක ඇතිනේ අපේ Sports Day එක. කොහෙ අමතක වෙන්නද.. එකේ අන්තිමට තිබුනා  DJ  එකක්.. ඒකට ටික දෙනෙක් හිටියෙ නැති උනාට අපේ බැචාල ගොඩක් ගැහැණු , පිරිමි බේදයක් නැතුව ඉදලා විනෝද උනා..


අර හිටපු නැති අයගෙන් කෙනෙක් තමයි ඇයියා..

ඇග පත තිබුනට යම්තම් කලුවර වැටිගෙන එන කොට ඇයියා ට පොඩි බයක් හිතිලා මැන්ස් කාටවත් නොකියා  Shape එකේ මාරු උනා. මිනිහා කෙලින්ම ගියෙ බම්බලපිටියේ ස්ටෙෂමට, කොච්චියෙන් ගෙදර යන්න හිතාගෙන.

හුටා, කොච්චි නැහැ


ආපහු තියෙන්න 8.02 අලුත්ගම එක. මොනවා කරන්නද? හෙමිට බංකුවක වාඩි උනා.